W zasadzie to kawy i niekoniecznie w proszku… ale na pewno szukając plan miałem zaiste niecny: najechać na Starą Ochotę, znaleźć Filtry Cafe i przy okazji zrobić kilka zdjęć. Okazało się, że zrobienie kilku zdjęć jest prostsze niż znalezienie kafejki ale zawsze to kilka metrów więcej w nogach ;-)

Problem ze znalezieniem Filtrów był taki, że kompletnie nie pamiętałem adresu pod jakim mieści się ten zacny przybytek. Ale przecież co to dla mnie. Wszak ulica Filtrowa do najdłuższych nie należy a i przyjemnie się nią spaceruje zwłaszcza gdy wzrok ucieka w prostopadłe do niej uliczki. Okazało się jednak, że tylko ja uważam to za przyjemne i towarzysząca mi, popadająca w desperację Magda zrujnowała cały plan pytając się o drogę. Prawdopodobnie uratowało to nas od zrobienia kilku kolejnych rundek po Filtrowej gdyż… Filtry Cafe wcale się tam nie mieszczą tylko nieco tak w bok ;). Sam lokal jest bardzo przyjemny. Nie przytłacza przestrzenią ale nie odstrasza też małą ilością miejsca. Dla mnie taki w sam raz. Szkoda tylko, że mimo niedzieli pustawo. Nie wiem czy to kwestia godziny czy pogody. Szkoda trochę bo ludzie często tworzą klimat danego miejsca. Ale to co najważniejsze – kawa, jest super. Espresso z ładną, rdzawą cremą i miłym smakiem. Na latte też Magda nie narzekała. Miła odmiana po tych wszystkich espressopodobnych produktach. Ah… na półce z lekturami kilka ciekawych pozycji dla tych, którzy nie chcą tylko wpaść i wypaść ale posiedzieć nieco dłużej. Coś czuję, że Filtry zagoszczą w fotograficznych marszrutach po stolicy. Oby nam to miły personel kawiarenki wybaczył :)

Poniżej, standardowo, kilka marnych ujęć z tego co ciekawego udało się dostrzec (albo i nie ciekawego, no cóż ;))

Muzyka: Lamb “God bless”